Προσέχετε, κυρία, καίει πολύ.
Τι λέγατε;
Ο...
άντρας μου...
χάθηκε.
- Αγνοείται. - Εδώ, στο Κράουτς Εντ;
Κε Φρίμαν, κα Φρίμαν.
Να καλέσω αχθοφόρο να βοηθήσει με τις βαλίτσες;
- Όχι, ευχαριστούμε. - Εντάξει.
Έχω ένα μήνυμα για σας, κύριε.
Επέμεναν να σας το δώσω...
- αμέσως μόλις επιστρέφατε. - Ορίστε.
- Ευχαριστώ πολύ. - Σας ευχαριστούμε.
- Καλή σας μέρα. - Επίσης.
Αντίο.
Γεια σας.
Μας συγχωρείτε.
- Σε ποιον όροφο; - Ένατο.
- Αλλά θα πατήσω εγώ το κουμπί. - Δεν πειράζει.
Όχι! Μην το πατάτε...
αυτό.
Η γυναίκα μου μεγάλωσε σε αγρόκτημα στο Ουισκόνσιν.
Τα ασανσέρ αποτελούν ακόμη μυστήριο γι' αυτήν.
Είμαι προληπτική σ'ότι αφορά το πάτημα του κουμπιού του ασανσέρ δύο φορές.
Λένε ότι είναι γρουσουζιά.
Δεν κάνει κακό να 'μαστε σίγουροι, έτσι, αγαπητή μου;
Δεν το πιστεύω ότι το έκανα αυτό. Τι ντροπή.
Όχι. Όχι, δεν πειράζει.
Άκουσα ότι στους Βρετανούς αρέσει να έρχονται Αμερικανοί...
και να τρομοκρατούν μέχρι θανάτου τους ηλικιωμένους πολίτες τους.
Εσύ το έκανες αυτό.
Όλοι οι δικηγόροι είναι σκράπες στον ρομαντισμό, ξέρεις.
Είναι πανέμορφα.
- Κι εσύ το ίδιο. - Σ' ευχαριστώ.
Η μητέρα μου, μου είπε να παντρευτώ την Ανίτα Έλοσμπεργκ.
Μα δεν μπορούσα να χωνέψω ότι θα περνούσα την υπόλοιπη ζωή μου...
κολλημένος με κάποια το όνομα της οποίας παραπέμπει σε "βάλτο".
Και να 'σαι τώρα, κε Φρίμαν.
Αιχμαλωτίστηκες.
Όχι, παραδόθηκα.
Αν συνεχίσουμε έτσι, δεν θα πάμε ποτέ...
στο Μουσείο Βικτόρια και Άλμπερτ.
Καταστενοχωρέθηκα.
Σε παρακαλώ, μην απαντήσεις. Για δουλειά θα 'ναι.
- Δίκιο έχεις. Από το γραφείο είναι. - Ναι.
Πρέπει να απαντήσω.
Εμπρός. Στάσου!
Η φιλοδοξία σου μπορεί να περιμένει.
Εμένα πρέπει να πάρεις.
Παλιο-κλέφτρα.
- Σ' εμένα δεν έπρεπε να το 'χες δώσει; - Το ξέχασα τελείως.
"Αγαπητέ Λόνι, τώρα που ήρθες επιτέλους στο Λονδίνο...
"πρέπει να έρθεις στο σπίτι μου για δείπνο αύριο στις 6:30, αν σε βολεύει.
"Με εκτίμηση, Τζον Σκουόλς."
Ποιος είναι ο Τζον Σκουόλς;
Είναι ο δικηγόρος μας εδώ, στο Λονδίνο.
Δουλέψαμε μαζί στη συγχώνευση της Μπέτον Στιλ.
Είπε ότι ήμουν "ασυνήθιστα ευφυής".
Αλήθεια χρησιμοποίησε τη λέξη "ασυνήθιστα";
Ίσως να την πρόσθεσα εγώ αυτήν, μα αλήθεια είπε ότι ήμουν έξυπνος.
Καλά.
Φημολογείται ότι θα μπει επικεφαλής της εκτελεστικής επιτροπής.
Σε πειράζει να φάμε μαζί του αύριο;
Απόψε είναι.
- Το μήνυμα το έστειλε εχθές. - Γαμώτο.
"Χαμηλή μπαταρία." Μόλις τώρα σε φόρτισα, χαζόπραμα.
- Τι θα του πεις; - Ότι θα πάμε.
Είμαστε στον μήνα του μέλιτος.
Δεν γίνεται να είμαστε μόνοι;
Αποκλείεται να μας περιμένει ακόμη.
Εμπρός;
- Γεια, Τζον. Είμαι ο Λόνι Φρίμαν. - Λόνι. Χαίρομαι που πήρες.
Είναι απίστευτο. Τώρα πήρα το μήνυμά σου.
Δεν υπάρχει πρόβλημα.
Άκου, σχετικά με το δείπνο απόψε...
Μας κράτησες θέση.
Άψογα. Βεβαίως. Για λέγε.
Μάλιστα, ναι. Ταξί για το Κράουτς Εντ.
Όχι, όχι. Ακούγεται πολύ απλό. Θα τα πούμε στις 6:30.
Εντάξει. Γεια χαρά.
Γεια χαρά και σε σένα.
Θα τον λατρέψεις.
Κράουτς Εντ;
Τι άσχημο όνομα.
- Μου χρωστάς χάρη. - Μεγάλη χάρη.
- Ναι. - Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
- Πρέπει να πάω στην τουαλέτα. - "Αποχωρητήριο" το λένε εδώ.
- Εκεί πέρα είναι. - Εντάξει.
Ξέρεις τι σκεφτόμουν;
Ότι έτσι όπως ξοδεύουμε λεφτά, θα πρέπει να δουλεύω μέχρι τα 90 μου;
Όχι, όχι. Σκεφτόμουν ότι αν νομίζεις πως έχουμε χρόνο...
να πάμε στο ξενοδοχείο να ανανεώσουμε τους όρκους μας.
Ποιους όρκους;
Ξέρεις, "Θα σε πάρω, θα με πάρεις, ώσπου να μας πάρει ο θάνατος".
Αυτούς τους όρκους εννοείς.
Μ' αρέσουν αυτοί οι όρκοι. Έι!
- Με συγχωρείτε. - Πώς μπορώ να σε βοηθήσω, φίλε;
Η γυναίκα μου κι εγώ αναρωτιόμαστε πόση ώρα θα πάρει να πάμε κάπου.
- Πού θέλετε να πάτε; - Στο ξενοδοχείο Γκραντ Χοτέλ.
Τέτοια ώρα, με την κίνηση, 30 λεπτά.
Καλά. Και πόση ώρα θα μας πάρει να πάμε από το ξενοδοχείο στο Κράουτς Εντ;
Δεν μπορώ να σας βοηθήσω. Δεν είναι μέρος για ξένους.
Όχι. Ένας φίλος μου μένει στα περίχωρα.
Άκου με που σου λέω, φίλε. Μην πας στο Κράουτς Εντ.
Τι έγινε;
Δεν ξέρω.
Μόλις είπα Κράουτς Εντ, άρχισε να φέρεται περίεργα.
Τι είπε;
Ότι οι ξένοι δεν πάνε εκεί.
Με την τζαμαϊκανή προφορά και τη ρέγκε, κάτι δεν θα κατάλαβα καλά.
Τι θέλεις να κάνουμε;
Εκτός απ' αυτό.
Έχουμε χρόνο. Δεν πήγε ακόμη 5:00.
Εγώ θα βρω ταξί. Εσύ χαλάρωσε.
Περιμέναμε για ταξί πάνω από μισή ώρα. Δεν είναι λίγο παράξενο;
- Κάπως ασυνήθιστο, κύριε. - Ασυνήθιστο;
- Θα 'λεγα ότι είναι μάλλον ανήκουστο. - Μάλιστα, κύριε. Πού πάμε, λοιπόν;
Στο Κράουτς Εντ, παρακαλώ.
- Στο Κράουτς Εντ, είπατε; - Σωστά.
Εμπρός, λοιπόν, για το Κράουτς Εντ.
Κόφ' το. Μ' αρέσει παραπάνω απ' όσο πρέπει.
- Νομίζω πως γι' αυτό το κάνω. - Σταμάτα. Κι ο ταξιτζής;
Θα του δώσω γερό φιλοδώρημα και δεν θα δει τίποτα.
Λόνι, μας βλέπουν όλοι.
Καλά. Εντάξει.
Μα να θυμάσαι πως αν τύχει και τα τινάξω στο δείπνο...
- Μην το λες αυτό. Πάρ' το πίσω. - Ποιο;
Δεν κάνει να αστειεύεσαι για το θάνατο. Πάρ'το πίσω.
- Καλά. Το παίρνω πίσω. - Ωραία.
Με συγχωρείτε, κύριε. Έχετε τη διεύθυνση;
Ναι.
Κάπου.
ΕΞΗΝΤΑ ΑΤΟΜΑ ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΕ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΓΕΙΟ
- Λόνι, το είδες αυτό; - Ποιο;
Έγραφε, "Εξήντα άτομα χάθηκαν σε τραγωδία στον υπόγειο".
- Έτσι δεν λένε το μετρό εδώ; - Ναι. Ή αλλιώς, ηλεκτρικό.
- Δυστύχημα ήταν; - Δεν ξέρω.
Κύριε, έγινε κάποιο δυστύχημα στον υπόγειο πρόσφατα;
- Σύγκρουση εννοείτε; Απ'όσο ξέρω, όχι. - Περίεργο.
Δεν ξέρω πού την έβαλα. Σ' εσένα την έδωσα;
Ποια;
-Τη χαρτοπετσέτα που'γραψα τη διεύθυνση. -Όχι.
Τι σε απασχολεί;
Εκείνος ο τίτλος. "Εξήντα άτομα χάθηκαν σε τραγωδία στον υπόγειο."
Σαν ναύτες που πνίγηκαν στη θάλασσα.
Ανατρίχιασα.
Η γιαγιά έλεγε πως σημαίνει ότι κάποιος περπατά...
- εκεί όπου θα γίνει ο τάφος σου. - Γλυκιά μου...
η γιαγιά σου είναι θεότρελη.
Μη γίνεσαι κακός.
Ίσως να είναι λίγο εκκεντρική...
- αλλά είναι γλυκιά. - Σκέψου το. Η γυναίκα...
φυτεύει λαχανικά στον κήπο της μόνο τα μεσάνυχτα, όταν έχει πανσέληνο.
Γλυκιά ή όχι, δεν είναι από τη δική μας διάσταση.
Είναι όντως λίγο περίεργη, έτσι;
Με συγχωρείτε, κύριε. Είπατε "διάσταση";
Στο μέρος που πάτε, στο Κράουτς Εντ...
υπάρχει ένα λεπτό σημείο.
-Έτσι λένε. -Τι στο διάολο είναι το "λεπτό σημείο";
Ένα λεπτό σημείο μεταξύ του δικού μας κόσμου και του άλλου.
"Του άλλου";
Αυτό που είπε ο κύριος.
Άλλη διάσταση.
Μόνο η ισορροπία του μυαλού του είναι λεπτή εδώ πέρα.
Τέλεια. Εκτός από πεσμένη μπαταρία, δεν έχω ούτε σήμα.
Λοιπόν.
Όταν φτάσουμε στο Κράουτς Εντ, θα ξαναπάρω τον Σκουόλς για τη διεύθυνση.
- Θα του πω ότι την έχασες εσύ. - Ότι την έχασα εγώ;
-Ναι. Ένας δικηγόρος δε δέχεται ευθύνες. -Τότε θα γίνεις σπουδαίος δικηγόρος.
Επιτέλους!
ΟΔΟΣ ΚΡΑΟΥΤΣ ΧΙΛ
Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Τίποτα, υποθέτω.
Κύριε.
Φτάσαμε. Στο Κράουτς Εντ.
ΚΡΑΟΥΤΣ ΕΝΤ
Κύριε.
Άρτσιμπαλντ με λένε, κυρία, μα όλοι με φωνάζουν Άρτσι.
Άρτσι, το Κράουτς Εντ είναι ωραίο μέρος για να ζει κανείς;
Προσπάθησαν, κυρία. Προσπάθησαν να το κάνουν ωραίο.
Είχε και σταθμό μετρό κάποτε.
Η σιδηροδρομική εταιρεία ΕΗ & L έφτιαξε γέφυρες και δρόμους κι αποθήκες...
αλλά μετά...
Ας πούμε ότι το εγκατέλειψαν το μέρος.
Πότε έγινε αυτό;
Σταμάτησαν να χρησιμοποιούν το μετρό στα τέλη του '30.
Γιατί;
Λένε πως έφταιγε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος...
μα δεν ήταν αυτός ο αληθινός λόγος. Όχι, όχι, δεν ήταν.
Ήταν την εποχή που επιδιόρθωναν την πλατφόρμα του σταθμού και...
Η ιστορία που άκουσα έλεγε ότι βρήκαν έναν ομαδικό τάφο.
Ναι. Βλέπετε, το Λονδίνο δεν μοιάζει με καμία άλλη πόλη.
Οι δρόμοι του δεν έχουν λογική δομή, είναι σαν λαβύρινθος.
Κι αυτό γιατί οι δρόμοι φτιάχτηκαν πάνω σε σύνορα.
Σύνορα μεταξύ του λογικού και του παράλογου.
Το Κράουτς Εντ χτίστηκε πάνω από μία πύλη.
- Μια πόλη; - Όχι, κυρία. Μια...
Πύλη. Πύλη.
Είναι δρυϊδικός όρος, σημαίνει μέρος τελετουργικής θυσίας.
Λένε ότι το Κράουτς Εντ βρίσκεται πάνω στη δρυϊδική πύλη της σφαγής.
Κι αυτό βρήκαν, όταν έχτιζαν τον σταθμό του μετρό;
- Ένα δρυϊδικό νεκροταφείο; - Όχι, όχι, όχι, κυρία.
Τα πτώματα που βρήκαν ήταν πρόσφατα, όχι από αιώνες πριν.
Από το μυαλό σου τα βγάζεις αυτά.
Μάρτυς μου ο Θεός, σου λέω την αλήθεια.
Συνέβη εδώ πέρα, στην Πύλη της Σφαγής.
Χαζομάρες λες.
Κυρία.
Με ρωτήσατε αν το Κράουτς Εντ είναι ωραίο μέρος να ζεις.
Σε σας φαίνεται ωραίο και φυσιολογικό.
Μα δεν είναι ότι φαίνεται.
Λοιπόν, ότι σας είπα πριν είναι αλήθεια.
Αυτός ο κόσμος είναι σαν να είσαι μέσα σε μια τεράστια δερμάτινη μπάλα...
κι έξω από την μπάλα υπάρχουν άλλες διαστάσεις.
Κι υπάρχουν σχισίματα, τρύπες στο δέρμα, που αποτελούν τα λεπτά σημεία.
Και κάθε τόσο, το δέρμα σκίζεται...
στο λεπτό σημείο.
Και τότε είναι που εισβάλλει η άλλη διάσταση...
και παίρνει ζωή και ποθεί.
Εδώ πέρα, στο Κράουτς Εντ.
Εσείς κι ο άντρας σας δεν θα 'πρεπε να είστε εδώ.
Ναι, ακούγεται καλό το ψητό κρέας. Μ' αρέσει το ψητό κρέας.
Δεν υπάρχει λόγος να μην είμαστε εκεί στις 6:30.
Νομίζω θα τα καταφέρουμε.
Ναι, θέλω να πω... Θέλω να πω, έχω τη...
Εντάξει. Πήρα τη διεύθυνση του Σκουόλς.
- Πού είναι το ταξί; - Δεν ξέρω.
Να πάρει, είναι ήδη 6:10.
- Τι έκανε, σηκώθηκε κι έφυγε; - Τον πλήρωσες;
Όχι. Το ταξίμετρο έγραφε 12,5 λίρες.
Παιδιά!
Γεια σας.
Σας μιλάω.
Είστε Αμερικανός, κύριε;
Ναι. Ήταν ένα ταξί εδώ πέρα. Μήπως είδατε πού πήγε;
Ξεκουμπίσου από δω, βλάκα!
Κύριε! Κύριε! Κύριε!
Μερικά παιδιά στο Κράουτς Εντ δεν τρελαίνονται για τους Αμερικανούς.
Αγενή παλιο-κακομαθημένα.
Το είδες το χέρι του αγοριού, όμως;
Το καημένο.
Γλυκιά μου, μάλλον πρέπει να κάνουμε οτοστόπ.
Δεν είμαι σίγουρη ότι θέλω.
Κι αν πήγαν να φέρουν τα μεγάλα αδέρφια τους;
Δεν μπορούμε να κάνουμε και τίποτα άλλο.
Κι ο δρόμος δεν είναι γεμάτος με ταξί, έτσι δεν είναι;
Είναι πολύ περίεργο που έφυγε. Φαινόταν καλός.
- Λίγο τρομακτικός, αλλά καλός. - Ο ταξιτζής ήταν περίεργος...
αυτό ήταν.
Διαστάσεις.
Λεπτά σημεία. Αν είναι δυνατόν.
Είπα ότι έπρεπε να στρίψουμε αριστερά στην οδό Πίτρι ή δεξιά;
Χριστέ μου, Λόνι, δεν θυμάμαι.
Γιατί δεν λες στον Σκουόλς να έρθει να μας συναντήσει;
Όχι.
Θα 'ναι κακό για την καριέρα μου αν δει ότι δεν μπορώ ν' ακολουθήσω οδηγίες.
Γιατί οι άντρες δεν ζητάνε ποτέ οδηγίες για να πάνε κάπου;
Γιατί συμβαίνει αυτό;
Πρώτον, θα ζητούσα οδηγίες, αν είχα χαθεί.
Αλλά δεν έχω χαθεί.
- Απλώς προσπαθώ να θυμηθώ τις οδηγίες. - Μάλιστα.
Δεύτερον, μεγάλωσα σε μεγαλούπολη.
Έχω ισχυρή αίσθηση προσανατολισμού.
Τι;
Όσοι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν σε μεγαλούπολη έχουν ένα έμφυτο...
σύστημα πλοήγησης, που τους οδηγεί πάντα στον προορισμό τους.
Μα εσύ, μωρό μου, είσαι από το Μάντισον του Ουισκόνσιν, όχι από το Μανχάταν.
- Κι αυτό δεν είναι μεγαλούπολη. - Πόλη είναι κι αυτό, Ντόρις...
και δεν έχουμε χαθεί.
Μωρό μου...
δεν πηγαίνεις στο αστυνομικό τμήμα να ζητήσεις οδηγίες...
για το Βρας Εντ Λέιν; Σε παρακαλώ. Για χάρη μου.
Εντάξει.
Κι είναι Μπρας Εντ, όχι Βρας Εντ.
- Καλά. - Περίμενε εδώ.
Γεια σας;
Μ' ακούτε;
Είναι κανείς εδώ;
- Μην το κάνεις αυτό! Με τρόμαξες. - Ντόρις, ηρέμησε.
Δεν είναι κανείς εδώ, εντάξει; Μου δημιουργείς κι εμένα νευρικότητα.
- Πήρες οδηγίες; - Ναι.
Έκανα λάθος στη Χίλφιλντ. Έπρεπε να πάμε δεξιά, όχι αριστερά στην Πίτρι.
- Όχι, δεξιά στρίψαμε στην Πίτρι. - Όχι, δεν νομίζω.
- Ναι, Λόνι, στρίψαμε... - Γλυκιά μου...
ας μην αργήσουμε στο δείπνο.
Ωραία περιοχή. Μ' αρέσει πολύ αυτό το στυλ αρχιτεκτονικής.
Ναι. Μου θυμίζει την Αλάσκα.
Δεν μπορείς να φανταστείς τα σκυλιά να παίζουν στο χιόνι...
-με νιφάδες κολλημένες στο τρίχωμά τους; -Τι;
Επιτέλους, επέστρεψες. Μου έλειψες.
Λόνι, δεν είναι αστείο.
Όλα αυτά που είπε ο ταξιτζής σε φόβισαν πραγματικά;
Ναι. Όλα είναι τρομακτικά εδώ πέρα.
- Τρομακτικά; - Ναι!
Μάλιστα.
Ντόρις...
υπάρχει κάτι που πρέπει να μάθεις.
Για να 'μαι ειλικρινής, έπρεπε να σ' το 'χα πει...
πριν παντρευτούμε.
Δεν είμαι μόνο δικηγόρος.
Έχω και μια άλλη δουλειά.
Μια πολύ σημαντική δουλειά.
Ουσιαστικά, πρόκειται για μια τελείως διαφορετική ζωή.
Στον απέραντο κόσμο του σκότους...
είμαι γνωστός ως...
Λόνι, ο φονιάς των τρομακτικών όντων.
Είσαι πολύ βλάκας.
Ίσως, αλλά εσύ ήσουν που με κάλεσες.
Λοιπόν, πού είναι τα τρομακτικά όντα που σε απειλούν;
Περπατάω δίπλα στο χειρότερο όλων.
Προφανώς είναι ο αρχηγός τους.
Τρομερός, κακός...
μα αναμφισβήτητα γοητευτικός...
- κι ασυνήθιστα ευφυής. - Έχεις κάτι το ασυνήθιστο.
Ναι.
Νομίζω πως μένει κάπου εδώ κοντά.
Το άκουσες αυτό;
Όχι. Λόνι, μη.
Μα τι λες; Ίσως κάποιος να έχει χτυπήσει.
Ας δούμε μήπως χρειάζονται βοήθεια.
- Περίεργο. - Τι είναι αυτό;
Πρέπει να έγινε κάποια σύγκρουση ή κάτι τέτοιο.
Όχι, Λόνι, σε παρακαλώ, μη.
Άκου, αν χτύπησε κανείς, πρέπει να πάω να δω.
Θυμάσαι τι διάβασα;
Και τι είδα; "Εξήντα άτομα χάθηκαν σε τραγωδία στον υπόγειο";
- Ίσως ήταν προειδοποίηση γι' αυτό. - Για το μετρό έγραφε.
- Όχι. Ο Άρτσι είπε... - Ο Άρτσι; Ποιος διάολος είναι ο Άρτσι;
Ο ταξιτζής. Κι αν αυτό είναι ένα λεπτό σημείο;
Είπε ότι υπάρχουν στο Κράουτς Εντ.
Ένα υπόγειο μέρος, που σχίζεται και το διαπερνούν πράγματα.
"Σχίζεται και το διαπερνούν πράγματα"; Αχ, γλυκιά μου.
Απλώς έκανε τη φαντασία σου να οργιάσει.
Όχι, δεν την έκανε.
Ένα λεπτό θα κάνω μόνο.
Λόνι, σε παρακαλώ. Σε παρακαλώ γύρνα πίσω.
Υπάρχει κι άλλο μονοπάτι.
Αυτό οδηγεί στο πλάι του σπιτιού.
Να πάρει!
Ότι κι αν είναι αυτό το πράγμα, κολλάει.
Υπάρχει κι άλλη τρύπα.
- Πρόσεχε. - Ναι.
Κάτι υπάρχει εκεί κάτω.
Λόνι!
Βοήθησέ με!
- Λόνι, έρχομαι! Κρατήσου! - Ντόρις!
Λόνι!
Ντόρις!
Βοήθεια!
Βγάλε με από δω πέρα!
Λόνι!
Ντόρις, τρέξε.
Τρέξε!
Έλα.
Πύλη Σφαγής - 1,5 χλμ.
Σταμάτα, σταμάτα. Δεν μπορώ να σε φτάσω.
- Πρέπει να μένεις μαζί μου, Ντόρις. - Αυτό κάνω.
- Πού είμαστε; - Μεταξύ Κράουτς Λέιν κι οδού Νόρις.
Όπου κι αν βρίσκεται αυτό.
Πύλη Σφαγής - 1,5 χλμ.
-Ηλίθιοι! Δε ξέρουν να γράφουν "πόλη". -Όχι.
- Είναι ένας δρυϊδικός όρος. - Τίποτα δεν μου φαίνεται γνώριμο.
Έχασα και το σακάκι μου. Μόνο αυτό μου έλειπε.
- Όχι, το έβγαλες. - Πού διάολο είν' όλοι;
Λόνι, είχε γεμίσει λάσπη. Δεν το έχασες.
Όχι, δεν το έβγαλα. Το έχασα. Αυτό είναι όλο.
Λόνι, τι συνέβη;
- Τι ήταν πίσω από τον θάμνο; - Τίποτα. Δεν θα το συζητήσω.
Λόνι, μίλησέ μου. Πες μου.
Τίποτα. Δεν θυμάμαι. Κενό μνήμης.
Ήμασταν εκεί...
ακούσαμε έναν θόρυβο...
και μετά έτρεχα. Μόνο αυτά θυμάμαι.
Γιατί πέταξα το σακάκι μου; Μου άρεσε αυτό το σακάκι.
Εξάλλου, ταίριαζε και με το παντελόνι μου.
- Λοιπόν, πρέπει να φύγουμε από δω. - Όχι.
Θα πάμε στον Τζον Σκουόλς για δείπνο. Το υποσχέθηκα.
Μωρό μου, δεν ξέρουμε καν πού μένει.
Δεν γυρίζουμε στο ξενοδοχείο να του τηλεφωνήσουμε από κει;
- Ν' αθετήσω υπόσχεση; Δεν νομίζω... - Καλά. Τηλεφώνησέ του.
- Πες του να 'ρθει εδώ. - Δεν θυμάμαι τον αριθμό.
- Ήταν 5... - Θα είναι στο κινητό σου.
Να μια καλή ιδέα.
Δεν το φόρτισα το χαζόπραμα.
Τον βρήκα.
Πρέπει να είναι εκεί. Μας φύλαξε θέση.
Τζον, δόξα τω Θεώ. Ο Λόνι είμαι.
Ναι.
Αυτό ακριβώς συμβαίνει, Τζον.
Δυσκολευόμαστε λίγο να βρούμε το σπίτι σου.
Τζον;
- Γιατί με έβαλε στην αναμονή; - Μήπως τελείωσε η μπαταρία;
- Η μπαταρία; - Τελείωσε η μπαταρία.
Έκλεισε το τηλέφωνο.
Δεν το πιστεύω.
- Πού πας; - Στο σπίτι του Τζον, για δείπνο.
Άσε τον Τζον.
Κάτι δεν πάει καλά εδώ. Τίποτα εδώ πέρα δεν πάει καλά.
Θέλω μόνο να μπω σ' ένα ταξί και να φύγω, τώρα!
Και πώς θα το κάνουμε αυτό, Ντόρις;
Πώς θα μπορέσουμε να γυρίσουμε στο ξενοδοχείο, αφού έχουμε χαθεί;
Ή ίσως...
Ίσως να έχουμε παγιδευτεί.
Το Κράουτς Εντ ήταν ανατολικά...
του ξενοδοχείου. Άρα, αν πάμε δυτικά...
θα γυρίσουμε στο ξενοδοχείο.
Όχι, μα αυτό σημαίνει πως πρέπει να πάμε...
Σημαίνει πως πρέπει να πάμε από τον δρόμο που ήρθαμε.
Όχι, όλα θα πάνε καλά. Μωρό μου, θα 'μαστε μια χαρά.
Έλα. Έλα.
-Είσαι καλά; -Απλώς λίγο κουρασμένος, αυτό είν'όλο.
Κι εγώ.
Αλλά πρέπει να συνεχίσουμε.
Τι θα τους πούμε στο ξενοδοχείο σχετικά με τα όσα έγιναν;
Μην πεις τίποτα.
Μα κοίτα πώς είμαστε. Θα μας ρωτήσουν.
Δεν μπορείς να πεις τίποτα για τα όσα έγιναν.
Θα γίνουν χειρότερα τα πράγματα.
Εντάξει.
Υποσχέσου μου πως δεν θα πεις τι έγινε.
Υπόσχομαι. Υπόσχομαι.
Δεν θα πάω από δω.
Είν' ο πιο σύντομος δρόμος επιστροφής.
Όχι!
Λόνι.
Δεν θα πάω από δω!
Θα δοκιμάσουμε αυτόν τον δρόμο. Να δούμε αν θα μας οδηγήσει πίσω.
Έλα, ας δοκιμάσουμε να πάμε από δω.
Σκεφτόμουν, απλώς σκεφτόμουν.
Αν ο ταξιτζής είχε δίκιο...
γι' αυτές τις τρύπες στα λεπτά σημεία, που κάνουν διάφορα να συμβούν...
τότε θα πρέπει να κλείνουν κιόλας.
Θέλω να πω, δεν θα είναι μόνιμες...
αλλιώς θα συνέβαιναν συνέχεια περίεργα πράγματα, σωστά;
Άρα...
Ίσως...
Να άνοιξαν και να έκλεισαν.
Ίσως όλα να είναι φυσιολογικά τώρα.
Πού είναι όλοι οι άνθρωποι, Ντόρις;
Ο πύργος με το ρολόι.
Τον είδα από το ταξί, όταν ερχόμασταν.
Λόνι;
Πρέπει να φύγουμε. Το υποσχέθηκες.
Λόνι, άφησέ με. Λόνι, άφησέ με!
Σταμάτα! Τι κάνεις; Άφησέ με!
Πρέπει να μείνουμε μαζί, όπως υποσχεθήκαμε. Είναι ο μόνος τρόπος.
Γιατί με χαστούκισες;
Θεέ μου, λυπάμαι πολύ, Ντόρις.
Δεν ξέρω τι μου συμβαίνει.
- Φοβάμαι, Λόνι. - Κι εγώ.
Το άκουσες αυτό;
Τα αυτοκίνητα;
Πρέπει να είμαστε κοντά σε κίνηση.
Πάμε.
Λόνι, το είδες αυτό;
Το είδες το ταξί εκεί πέρα;
Λόνι.
Λόνι, γύρνα πίσω!
Λόνι, σε παρακαλώ, γύρνα πίσω!
Λόνι!
Λόνι, γύρνα πίσω!
Ξέρω πώς θα φύγουμε από δω!
Σε παρακαλώ, θέλω να φύγω.
Όχι, Ντόρις.
Από δω είναι ο δρόμος. Έχω δει την άλλη πλευρά.
Κάνεις λάθος. Από κει πρέπει να πάμε.
Υποσχέθηκες να μη μ' αφήσεις.
Μου το υποσχέθηκες.
Είπες ότι μ' αγαπούσες.
Ντόρις;
Δώσ' μου ένα τσιγάρο, γλύκα.
60 ΧΑΘΗΚΑΝ ΣΕ ΤΡΑΓΩΔΙΑ ΣΤΟΝ ΥΠΟΓΕΙΟ
Λόνι!
Λόνι, απάντησέ μου!
ΚΤΟΥΛΟΥ ΚΡΥΟΝ
ΓΙΟΓΚΣΟΓΚΟΘ
ΡΑΓΙΑΛΕΪ.
ΝΡΤΕΣΝ ΝΑΓΙΑΡΛΑΧΟΤΕΠ
Λόνι!
- Είναι η Αμερικανίδα. - Χάθηκε.
- Έχασε τον άντρα της. - Έχασε τον δρόμο της.
- Βρήκε τον σκοτεινότερο δρόμο. - Τον δρόμο που οδηγεί μέσα στο χωνί.
-Έχασε τις ελπίδες της. -Βρήκε αυτόν που σφυρίζει απ'τ'αστέρια.
Αυτόν που τρώει τις διαστάσεις.
Τον τυφλό αυλητή.
Πού είναι ο άντρας μου;
Πήγε κάτω.
Πήγε στον τράγο με τα χίλια νεογνά.
Τι του κάνατε;
Δεν θα μπορούσε να μην πάει, έτσι;
Ήταν στο στόχαστρο.
Κι εσύ θα πας.
Ντόρις!
Τα κατάφερες, μωρό μου.
Τήρησες την υπόσχεσή σου.
Τώρα, θα μείνουμε μαζί...
για πάντα.
Τι στον...
Μπορείτε να με βοηθήσετε;
- Θέλω την αστυνομία. - Τι συνέβη, καλή μου;
Μοιάζεις να πέρασες πολλά.
Αυτοκινητιστικό;
Σχίστηκε ο δρόμος.
Πήραν τον άντρα μου.
Συνέβη και πάλι.
Το τμήμα είναι εκεί κάτω.
Κρέμονται γλόμποι απ' έξω.
Δεν θέλουμε να μας πλησιάσεις, αν πήγες στην Πύλη της Σφαγής.
Προσέχετε, κυρία, καίει πολύ.
Τι λέγατε;
Ο άντρας μου...
χάθηκε.
Αγνοείται.
Εδώ, στο Κράουτς Εντ;
Ναι.
Σήμερα συνέβη;
Γιατί μου κάνετε συνεχώς τις ίδιες ερωτήσεις;
Σας είπα ήδη τι συνέβη.
Λυπάμαι πολύ, κυρία. Δεν είναι και τόσο κακός.
Έτσι δεν είναι, Λόνι;
- Τι είπατε; - Στον γάτο μιλούσα, κυρία.
Πείτε το πάλι.
Έλεγα απλώς ότι δεν είναι και τόσο κακός.
- Ποιος; - Ο Λόνι.
Ονομάσαμε τον γάτο Λόνι.
Τον βρήκαμε αδέσποτο. Μόλις σήμερα το πρωί.